Δονούσα. Εκεί που η μοναξιά αποκτά νόημα και συνυπάρχει με τον αέρα του Ικάριου.

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Το νησιωτικό σύμπλεγμα των Μικρών Κυκλάδων είναι, χωρίς αμφιβολία, ένας τόπος μαγικός. Η Ηρακλειά, η Σχοινούσα, τα Κουφονήσια και η Δονούσα συνθέτουν ένα μοναδικό Αιγαιοπελαγίτικο ζωγραφικό πίνακα που τα τελευταία χρόνια ανακάλυψε ο τουρισμός, αν και το κράτος τον αγνοεί (ακόμη) επιδεικτικά.

Και ενώ η Ηρακλειά, ας πούμε, φημίζεται για τη γαλήνη με την οποία απαλύνει τις ψυχές των επισκεπτών της και το Επάνω Κουφονήσι δημιουργεί φανατικούς υποστηρικτές με τις απίστευτες αμμουδιές και τη γαλαζοπράσινη θάλασσά του, η Δονούσα μαγεύει τους περιπατητές με τα ψηλά βουνά, τις θαλάσσιες σπηλιές και τα ορεινά μονοπάτια της, Χωρίς να υστερεί σε όμορφες αμμουδερές παραλίες. Ο μόνος που σπανίως ησυχάζει εδώ είναι ο… αέρας, ο οποίος χορεύει στον ρυθμό του ανεμοδαρμένου Ικάριου.

Η τακτική, σχετικώς, ακτοπλοϊκή σύνδεση της Δονούσας με τα υπόλοιπα νησιά του συμπλέγματος των Μικρών Κυκλάδων, αλλά και την Αμοργό, τη Νάξο, την Αστυπάλαια και τον Πειραιά, είχε σαν αποτέλεσμα να αυξηθεί ο αριθμός των επισκεπτών της και να δημιουργηθούν πολλά καταλύματα, αντιστρόφως ανάλογα με τον αριθμό των 140 μόλις μονίμων κατοίκων της. Αν και τα μεγάλα και γρήγορα πλοία της “Blue Star Ferries” μεταφέρουν στη Δονούσα τέσσερις φορές την εβδομάδα επιβάτες και οχήματα, ο ηρωϊκός “Σκοπελίτης” με τον υπέροχο καπετάνιο του Γιάννη Φωστιέρη συνεχίζει τις καθημερινές σχεδόν προσεγγίσεις του επιτελώντας κοινωνικό έργο συνδέοντας τη Δονούσα με τις άλλες Μικρές Κυκλάδες, τη Νάξο και την Αμοργό μεταφέροντας, εκτός από επιβάτες και μερικά αυτοκίνητα, φάρμακα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης.

Κατά τα άλλα στη Δονούσα υπάρχουν οι παραλίες του Σταυρού (λιμάνι), του Κέδρου (με ό,τι απέμεινε απ’ το ναυάγιο του Ωρίωνα που βούλιαξε σε απόσταση μερικών μέτρων απ’ την παραλία), της Μέσα Άμμου, του Λιβαδιού και της Καλοταρίτισσας. Σε καμία από αυτές ωστόσο δεν υπάρχουν ομπρέλες και ξαπλώστρες. Φαίνεται πως στη Δονούσα, όπως και στα Κουφονήσια, ο προσοδοφόρος αυτός τρόπος κατάληψης και εκμετάλλευσης των παραλιών από κάποιους ιδιώτες δεν έχει μέλλον. Δεν υπάρχουν επίσης ενοικιαζόμενα αυτοκίνητα και μηχανάκια, αλλά ούτε και ποδήλατα.

Χωματερή απόρριψης σκουπιδιών δεν υπάρχει στη Δονούσα. Όπως ακριβώς στην περίπτωση των Κουφονησιών ειδικό απορριμματοφόρο όχημα έρχεται τακτικά με το πλοίο, συγκεντρώνει τα σκουπίδια και τα μεταφέρει στη Νάξο. Σ’ αυτό οφείλεται, ίσως, ότι οι μύγες είναι δυσεύρετες στα νησιά αυτά. Όπως ακριβώς συμβαίνει στο Επάνω Κουφονήσι, έτσι και στη Δονούσα υπάρχει ειδικό κοντέϊνερ στο οποίο συγκεντρώνονται τα ανακυκλώσιμα απορρίμματα (γυαλί, μέταλλο, χαρτί και πλαστικό).

Στη Δονούσα υπάρχει Ιατρείο και φάρμακα πρώτης ανάγκης, καφετέριες και εστιατόρια, μίνι μάρκετς, φούρνος και ένα σουβλατζίδικο που, όπως και στο Επάνω Κουφονήσι, κάνει χρυσές δουλειές!

Ούτε στη Δονούσα κατάφερα πάντως να μιλήσω με τον Πρόεδρο κ. Χρήστο Σιγάλα, μολονότι αυτός ανταποκρίθηκε τουλάχιστον στις τηλεφωνικές κλήσεις που του έκανα, σε αντίθεση με τον Πρόεδρο των Κουφονησιών που δεν απάντησε ποτέ. Φαίνεται πως οι πολλές επαγγελματικές ασχολίες του δεν του επέτρεψαν να μου μιλήσει. Να σημειωθεί ότι ο κ. Χρήστος Σιγάλας είναι ιδιοκτήτης ενοικιαζόμενων δωματίων, εστιατορίου, είναι ο ταξιδιωτικός πράκτορας της Δονούσας και ο καβοδέτης του πλοίου. Αλλά και ο πρώην Πρόεδρος του νησιού κ. Γιάννης Πράσινος αρνήθηκε επίσης να απαντήσει στις ερωτήσεις μου. Φαίνεται πως οι εκτός μέσων μαζικής εξαπάτησης δημοσιογράφοι δεν είναι δημοφιλείς στην κάθε είδους εξουσία. Υποθέτω, ας πούμε, ότι αν ο Νίκος Μάνεσης ζητούσε από τον Πρόεδρο της Δονούσας να του δώσει μια συνέντευξη, αυτός θα δεχόταν χωρίς δεύτερη κουβέντα.

Ευχαριστούμε την “BLUE STAR FERRIES”.

 

Το διαβάσαμε στο: RibAndSea.com